Studenci i absolwenci

 W Galerii -1 prezentowane są prace studentów i absolwentów Wydziału Grafiki. 

Natalia Ciak “bez tytułu”, 2022
Urodzona w 1987 roku w Warszawie. Absolwentka Wydziału Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom magistra sztuki z wyróżnieniem rektorskim zrealizowała w 2020 roku w pracowni grafiki warsztatowej i projektowej prof. Piotra Smolnickiego, w pracowni książki i ilustracji pod kierunkiem prof. Błażeja Ostoi-Lniskiego oraz w pracowni rysunku prof. Jacka Staszewskiego.
Pracą magisterską pt. Nie-miejsce wygrała konkurs na Nagrodę im. prof. Karola Stryjeńskiego za najlepszy dyplom 2020 roku w dziedzinie grafiki artystycznej oraz otrzymała Nagrodę Specjalną Rektora Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie na XII Biennale Grafiki Studenckiej w Poznaniu. W 2022 wygrała możliwość publikacji prac w Human Body is Art Album oraz otrzymała wyróżnienie za najlepszy portret w konkursie Prize Summer organizowanych przez Bruxelles Art Vue Foundation.
W projektach rysunkowych i malarskich posługuje się deformacją formy ludzkiego ciała, grą kolorem, mocnym kontrastem, kompozycją, relacjami między obiektami i powstałymi w związku z tym skojarzeniami na poziomie wrażeniowym i pojęciowym.

Michalina Chmielewska “Ciało”, olej na płótnie, 2022
Studentka drugiego roku studiów niestacjonarnych na Wydziale Grafiki.
,,Cielesność” przedstawia próbę poszukiwania relacji pomiędzy ciałem, jego niedoskonałością i wewnętrznym obrazem własnego ,,ja”.

Arkadiusz Cudny 
Urodził się w 25 września 1993 r. w Warszawie. Dyplom z wyróżnieniem uzyskał w 2018 roku na Warszawskiej ASP w Pracowni Projektowania Plakatu i Grafiki Wydawniczej prof. Lecha Majewskiego oraz w Pracowni Litografii prof. Błażeja Ostoi Lniskiego. Studia ukończył w 1% najlepszych studentów roku. Obecnie zarządza działem graficznym w firmie biżuteryjnej Lilou.
W rysunku pragnie przedstawiać świat jako lepsze, czarno-białe miejsce, będące ucieczką od rzeczywistości. Często nawiązuje do tematyki ruin. Zniszczenie przedmiotu jest dla niego wyzwoleniem przez rezygnację z krępującej logiki. Pozwala na ucieczkę od rzeczywistości. Zachowując dawny, skomplikowany zarys, ruina rozluźnia go, tworząc szalenie atrakcyjne przedstawienie gdzie już wszystko jest dozwolone. Tworząc w czerni i bieli chce potęgować rozkład jak i zwracać uwagę na elementy wchodzące w jego skład.

Teodora Czajka “Więzy”, grafit na papierze, 2022
Ur. 1999 w Rzeszowie — artysta-grafik, wiecznie zainspirowany otaczającym go światem; naturą, historią, ezoteryką. Zachłanny czytelnik, aspirujący plakacista i pisarz.

Aleksander Czekaj, “Nowy Świat”, technika mieszana, 2022
Jest absolwentem Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2019), gdzie odbył również staż przygotowujący do podjęcia obowiązków nauczyciela akademickiego (2018-2019). Studiował także na Węgierskim Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Budapeszcie (2018). Głównym obszarem jego działań jest, grafika, fotografia i malarstwo. Aktywnie uczestniczy w wydarzeniach artystycznych i wystawach w kraju i za granicą (m. in. W Budapeszcie, Warszawie, Belgradzie, we Lwowie, i Milwaukee), zaś jego prace znajdują się w prywatnych kolekcjach. W 2018 roku jego wysiłki zostały docenione przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w formie stypendium dla najlepszych studentów uczelni artystycznych. Za pracę dyplomową otrzymał wyróżnienie „Coming Out – Najlepsze Dyplomy Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie 2019”. Uczestnik wystawy „Najlepszy Dyplom 2019 Uczeń i Jego Promotor” organizowanej przez Stowarzyszeniem Międzynarodowe Triennale Grafiki (2021). Poza sztuką rozwija kompetencje w obszarze projektowania doświadczeń użytkownika. Studiował na Uniwersytecie SWPS User Expirience/Product Design (2020-2021).

Janek Dopierała, “praca nr. X “, technika mieszana, 2022
Student IV roku na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Efekt końcowy nigdy nie nastąpi bo praca ciągle pracuje (kruszy się, odpada etc.)

Patrycja Gos, “Zapałki”, technika mieszana, 2022
Urodzona w 1998 roku w Warszawie studentka IV roku  Wydziału Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych. Ilustratorka, graficzka i twórczyni animacji, entuzjastka koreańskiej kinematografii i dobrej herbaty.
Jej prace charakteryzują się intensywną kolorystyką i bezpardonowym podejściem do opisywanej przez nią rzeczywistości.

Zuzanna Grochowska, “Efekty uboczne II (Nokturn), technika własna, 2022
Absolwentka wydziału Grafiki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych oraz Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Zajmuje się działaniami w przestrzeni rzeźby, malarstwa i grafiki warsztatowej. Jest finalistką 17 edycji Artystycznej Podróży Hestii. Brała udział w projekcie indywidualnym SOON, realizowanym przez Fundację Rodziny Staraków. Otrzymała dwukrotnie stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego — za wybitne osiągnięcia w sztuce i na realizację projektu. Pod koniec roku 2019 została wyróżniona za niekonwencjonalne myślenie o malarstwie w ogólnopolskim Przeglądzie Malarstwa Młodych Promocje w Legnicy. W 2021 roku jej prace były pokazywane na rynku zagranicznym w ramach Doncaster Art Fair, a także została wybrana do międzynarodowego programu Summer Academy w Salzburgu. W 2022 roku jej prace znalazły się na wystawach ogólnopolskich, takich jak Laboratorium rzeźby oraz 47 Biennale Salon zimowy oraz galeryjnych Sny i sekrety w galerii Tlen. Jej twórczość znajduje się w zbiorach instytucji kultury oraz w kolekcjach prywatnych w Polsce, Austrii, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii.

Julia Grygiel, “Byłam tam“, rysunek węglem, gessem i masą naprawczą z włóknem szklanym na papierze przyszyty do ram zbrojeniowych z doszytym tiulem, 2022
Urodziłam się w 2001 roku w Lublinie, mieszkam w Warszawie. Zaczęłam studiować na Akademii Sztuk Pięknych na Wydziale Grafiki w 2021 roku. Na Akademii rysunek jest jednym z ważniejszych dla mnie przedmiotów, ze względu na to, że jest to mój główny środek wyrazu. Uwielbiam szukać w nim warstw i tekstur, ukrywać moją własną symbolikę. W twórczości bazuję na moich wspomnieniach, interesuje mnie przekazywanie emocji i doświadczeń przez studiowanie ciała.

Olga Ilicheva, “Psy wojny, szablon, gwasz na papierze, 2022
Studentka 4 roku Grafiki na ASP w Warszawie. Zajmuje się ilustracją, animacją i wychowaniem adoptowanego psa. Praca jest reakcją na pełnoskalową inwazję Rosji na Ukrainę. Wykonana czarnym gwaszem na białym papierze w technice szablonu.

Kacper Kijewski, “Memory“, druk cyfrowy na piance, elementy offsetu na pleksi, 2022
Jestem studentem V roku na Wydziale Grafiki. W swoich pracach działam na pograniczu technik tradycyjnych i cyfrowych. Często materiałem wyjściowym są fotografie, które poddaję modyfikacji. Poruszam się pomiędzy warsztatem graficznym a komputerem. Staram się wykorzystać potencjał błędu oraz poszukuję niuansów podczas przechodzenia z medium analogowego do cyfrowego.

Małgorzata Kołdraszewska, “No escape from this flesh prison here”, technika mieszana: kredka akwarelowa, węgiel, ołówek, tusz, farba akrylowa, 2022
Studentka Warszawskiego Wydziału Grafiki ASP. Ukończyła PLSP im.Wojciecha Gersona z dyplomem w pracowni realizacji intermedialnych. Założycielka pracowni sitodruku SITOBRUD, przewodnicząca kolektywu artystycznego Kult. Na polu artystycznym Gosia jest aktywna w wielu dziedzinach sztuki zarówno wizualnej, muzycznej jak i kuratorskiej. W swoich działaniach twórczych często odnosi się do technik tradycyjnych, choć na koncie ma również kilka intermedialnych projektów na granicy filmu, fotografii i performansu. Najpełniejsze i najbardziej osobiste pole do ekspresji znajduje jednak w technice rysunku. 
Praca ta dotyka problematyki życia duchowego współczesnych i młodych polaków. Zestawienie nagiej postaci, która wyciąga z ciała rozżarzony krucyfiks zerkając z przerażeniem w stronę odbiorcy wraz z tekstem oraz objawionym w świetle portalu obcym symbolem runicznym ma opowiadać historie o niespełnionej potrzebie budowy życia wewnętrznego i nieuchronnym kole prób zastąpienia religii chrześcijańskiej w dobie sekularyzacji. Niebieski monochrom, który wyobraża postać ludzką nawiązuje do powojennych przedstawień sylwetek Wróblewskiego, sugerujących w tym wypadku wypalenie oraz odejście od dogmatu.

Paulina Koleśnikowa, “Szkicownik 07/22, Szkicownik 03/22, Szkicownik 12/22”, rysunki wykonane techniką mieszaną, 2022
Wymyślę, napiszę, narysuję, usłyszę – zarejestruję, zaplanuję i zmienię plany, tak żeby zapamiętać, wrócę do tego, przeczytam i przypomnę, skreślę, zamażę, zszyję, przykleję, policzę, włożę jakąś karteczkę, żeby się nie zgubiła i zapiszę to tutaj.
Są to ręcznie szyte przeze mnie szkicowniki z wykorzystaniem różnego rodzaju papieru. Papiery zbieram od jakiegoś czasu/ kupuję/ nie wyrzucam/ dostaję/ znajduję i zachowuję a później używam je do stworzenia takiego „notatnika”.

Agata Kwiatkowska, “Skrawki”, technika mieszana, 2022 – do dziś
Na Grafikę trafiłam szczęśliwym trafem i nigdy nie uważałam siebie za wielką artystkę. Jestem dzikim obserwatorem, uwielbiam doświadczać sytuacji wszystkimi zmysłami. Jestem komiksiarą, której płaci się uśmiechem i współodczuwaniem. Tylko mój pies może mnie oceniać.
Najlepszą formą przedstawiania szaleństwa jakim jest życie jest dla mnie komiks. Zawsze był, zawsze będzie. Forma zawieszona gdzieś między tradycyjnym rysunkiem a animacją, łącząca narrację, dialogi, uczucia i kompozycję. Przerażająco niedoceniana, głęboko odczuwana. Oby nigdy nie zabrakło mi pustych stron.

Klaudia Krynicka, “Trzy słowa najdziwniejsze“, seria 25 rysunków, węgiel, grafit i tusz na papierze, 2022
Urodzona w Warszawie. Mieszka i pracuje w Berlinie. W 2018 roku, pod kierunkiem Prof. Błażeja Ostoja Lniskiego w pracowni Litografii, obroniła dyplom magisterski z wyróżnieniem na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i rozpoczęła studia doktoranckie na tej samej uczelni. Równocześnie studiowała i uzyskała tytuł magistra na dwóch innych kierunkach: Instytucie Anglistyki Uniwersytetu Warszawskiego w 2016 roku oraz Wydziale Sztuk Pięknych.

Emil Laska, “Zapaść z Dłużewa“, farba lateksowa i akrylowa na reprodukcji martwej natury, 2022
Od 2 lat sępi szlugi na dziedzińcu. (oficjalnie nie pali).
Stare, wyblakłe martwe natury są naturalnie piękne, ale jeszcze piękniej jest po nich bazgrać – takich znalezionych na śmietniku to nawet nie żal.

Justyna Leszkowicz, “Ogień“, węgiel, pastele, tusz, akryl na papierze, płótnie i folii, 2022
„Ogień” powstał dosłownie podczas pracy z żywiołem – każdy z elementów składowych kompozycji: papier, płótno, folia zostały skonfrontowane z ogniem w żywej postaci. Na pracy można zaobserwować współpracę różnorakiej materii oraz proces jej zniekształcania i transformacji. W niektórych miejscach da się zauważyć bardzo daleko posunięty ów proces, który sięga aż do destrukcji. Cześć rysunkowa pracy opowiada o energii ognistego żywiołu, jego sile i ekspresji wyrazu.

Keiji Matsumoto, “道 – Road, tusz, flamaster, wosk na papierze, 2022
Doktor sztuki, grafik, rysownik. W latach 2009-2014 studiował na Wydziale Grafiki Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 2012r. wyjechał do Bolognii do Accademia di belle arti Bologna w ramach programu Erasmus. Miał tam wystawę zbiorową (Faro Fare Arte), gdzie skończył się sukcesem.
W 2014r. dyplom z Grafiki Warsztatowej u prof. Piotra Smolnickiego, z Ilustracji u dr hab Grażyny Lange, aneks z Rysunku u prof. Jacka Staszewskiego, we wrześniu 2019 został doktorem sztuki, obecnie jest Asystentem Pracowni Kompozycji Projektowej i Rysunku na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki Prof. Artura Krajewskiego. Razem z bratem Aruto Matsumoto działa jako performer. Wyrόżnienie na I Warszawskiej bitwie rysunkowej (29 marca 2015), I nagroda w konkursie “Konfrontacje Sztuki 2018” II nagroda w I Ogólnopolskim Konkursie Sztuki Nowe Sytuacje – OŻYWIENIE.
W swoich twόrczościach próbuje łączyć japońską kaligrafię i europejski rysunek.

Jakub Maślak, “bez tytułu“, rysunek markerem na blacie deskorolkowym (drewno: klon kanadyjski)
Ur. w 1999 r. w Kaliszu. Studiuję na Wydziale Grafiki od 2018. Wiecznie zawieszony między sztukami wizualnymi, a rzemiosłem projektowym. Szukając własnego stylu inspiruję się wszelakimi rozbieżnościami; organiczność/geometria, płaskość/przestrzenność, kultura wysoka/uliczna, wyciągając z tego wnioski i obrazy. Deskarz na ćwierć etatu, co również lubię przemycać do swojej twórczości. 
Rysunek odręczny na zeszlifowanym drewnie deskorolki. W pracy tej chciałem zestawić płynące, organiczne struktury z fakturą surowego drewna. W rysunku dążyłem do jak największej różnorodności form i faktur, starałem się możliwie często zmieniać tempo oraz szczegółowość linii przy jednoczesnym zachowaniu spójności kompozycji. W celu zabezpieczenia rysunku całość blatu pokryłem specjalnym lakierem.

Sebastian Murza, “kwadraty, rysunek ołówkiem na papierze
Rocznik 00′ – mentalnie czuję się jeszcze młodszy. Staram się interesować wszystkim po trochu. Rysuje, maluje, robię zdjęcia, hobbystycznie zajmuję się stolarką. Miłość do majsterkowania mam po tacie, a uśmiech po mamie.

Iga Nowicka, “Mój pokój w 2018 roku, kredki, mieszane, 2018
Studentka 5 roku wydziału grafiki ASP, urodzona w 1997 roku w Warszawie. Rysunek i malarstwo towarzyszą jej przez całą edukację.
Zamknęłam swój pokój w kartonowej formie po materacu, która w pionie zamienia się we wnękę, wejście do mojego małego świata. akademicką.Posługując się warstwami artystka lubi eksperymentować z pozornymi kształtami i perspektywą. Przedstawiana przez nią rzeczywistość zmienia się razem z umiejętnością obserwacji otoczenia i powiązanymi z nim emocjami. W swoich pracach lubi łączyć różne techniki próbując nawiązać

Wojciech Pawliński 
Ilustrator i projektant graficzny.
Absolwent Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.
Od 2014 roku współpracuje m.in. z wydawnictwami Dwie Siostry, Bosz i Adamada oraz instytucjami kultury, takimi jak: Muzeum Łazienki Królewskie, Muzeum Warszawy, Narodowe Centrum Kultury. Jego ilustracje ukazują się m.in. w magazynie dla dzieci Świerszczyk Projekt szaty graficznej i ilustracje do książki Legendy warszawskie. Antologia (Muzeum Warszawy, 2016) jego autorstwa był wielokrotnie nagradzany i wyróżniany w konkursach. Od 2015 roku prowadzi zajęcia z Typografii i Projektowania Książki na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Agata Popik, “Koszmary”, techniki mieszane na płótnie, 2022
Studentka 4 roku Wydziału Grafiki na Warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Tworzy prace dotykające jej personalnych problemów dotyczących jej stanów psychicznych, relacji z ludźmi, wspomnień z dzieciństwa, lęków i snów.

Karolina Porzycka, “Introświat”, instalacja video-animacja, 2021
Jestem scenografką, artystką multidyscylinarną, studentką Wydziału Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzę głównie obiekty przestrzenne, animację, video arty i projekty graficzne.
Introświat jest odpowiedzią na ciekawość, potrzebę zaglądania w miejsca ogólnie niedostępne, ukryte. Widz słyszy dobiegający z radia dźwięk, po zobaczeniu wskazówki zagląda w wizjer przymocowany do radia, w środku widzi animację stworzoną w VR – podróż po wnętrzu radia. Video zakrzywione jest przez “rybie” oko wizjera.

Anna Rendecka
Artystka grafik, historyczka sztuki. Obok rysunku zajmuje się grafiką konceptualną oraz projektowaniem. Jej wielką pasją jest fotografia, głównie portretowa. Laureatka konkursu Fundacji Bruxelles Art Vue, bierze czynny udział w wystawach w Polsce i za granicą. W 2022 roku otrzymała wyróżnienie dziekańskie za pracę dyplomową zatytułowaną „Zanikanie”, zrealizowaną w Pracowni Grafiki Koncepcyjnej i Intermedialnej pod kierunkiem prof. Andrzeja Węcławskiego. Dotyczyła ona problemu zanikania osobowości i tożsamości człowieka na skutek chorób neuropoznawczych, takich jak demencja czy choroba Alzheimera.
Prezentowane na wystawie prace to swobodnie rysowane akty, gdzie ekspresyjne linie i plamy, kontrastowe i nasycone kolory pokazują ciało bez poczucia wstydu, skłaniają do odnalezienia w nim piękna. Celem tych przedstawień jest przełamywanie tabu i norm społecznych dotyczących własnego wizerunku, pokonanie uprzedzeń związanych z nagością. Uchwycenie gry światla i cienia, ich wpływu na odbiór rzeczywistości oraz szkicowy charakter prac podkreślają ulotność chwili i potęgują wrażenie zmienności świata. Zaś kompozycje abstrakcyjne to próba artystycznego zobrazowania zmagań artystki z migreną.

Zuzanna Sitarska, “Kółko i krzyżyk”, technika własna na papierze, 2022
Studiowała na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2011–2016. Stypendium Rektora ASP dla najlepszych studentów (2013/14 i 2015/16). Zajmuje się ilustracją, grafiką warsztatową i rysunkiem. Obecnie pracuje jako stewardessa w Polskich Liniach Lotniczych LOT.

Ola Sowińska, “9”, wycinanka papierowa, 2022
Urodzona w 1999 roku. W swojej pracy wykorzystuje różnorodne media i sposoby wyrazu. Chętnie sięga po papier, tusz oraz tkaninę ,a tematyka jej prac oscyluje pomiędzy znakiem-symbolem, a krajobrazem wyimaginowanej sytuacji lub atmosfery.

Zofia Snarska, “Maska I”, ołówek na papierze, 2022
Studentka V roku w Pracowni Animacji dr hab. Przemysława Adamskiego. Maska I to pierwsza praca z cyklu rysunków zrealizowanych w ramach zajęć I Pracowni Rysunku prof. Jacka Staszewskiego. Seria prac została wykonana ołówkiem, przy założeniu poszukiwania kontrastu światła i subtelności materii. Twarz-maska jest centrum oraz głównym tematem rysunku, niemniej równie ważne było dla mnie zbudowanie odpowiadającego jej otoczenia, zarówno w kwestii samej materii obrazu, jak i wzorów komplementujących graficzną naturę maski. Rysunek charakteryzuje się półkolistym kształtem, który wskazuje na jego istnienie jako obiektu, a nie wyłącznie rysunku.

Jan Stanisławski, “31 XII / 1 I”, kredki ołówkowe na papierze, 2021
Zajmuje się typografią, ilustracją i animacją, tworzy instalacje oraz projekty audio i wideo; interesuje go archiwistyka rodzinna i społeczna; sztuka radiowa; historia rzeczy, ich migracje i rola we wspomnieniach; pracuje nad filmem o jabłkach i sadownictwie.

Agata Stańczak, “Przestrzeń”, techniki mieszane (kredka, flamaster, pastel, gwasz) na papierze, 2020
Od 2017 roku studentka Wydziału Grafiki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W swojej twórczości porusza tematykę gościnności, życia w mieście oraz szukania ukojenia w naturze. Pasjonatka codzienności i pięknych naczyń.

Aleksandra Stępień, “Chapter I, II, III”, techniki mieszane
Graficzka, feministka i pedagożka. Uczy typografii i liternictwa na studiach niestacjonarnych Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W 2007 roku otrzymała Nagrodę Artystyczną Siemensa. Konsekwentnie realizuje artystyczne cele organizując wystawy indywidualne oraz biorąc udział w licznych wystawach zbiorowych w Polsce i za granicą. Należy do społeczności Letterpress Workers zrzeszającej artystów, grafików i typografów z całego świata. Obecnie jej zainteresowania oscylują między tradycyjną typografią — dziedziną druku, a technikami grafiki warsztatowej i projektowej. W swojej pracy artystycznej stara się łączyć te dwie dyscypliny.
Rysunek jest dla mnie szybkim, podstawowym i niezwykle ważnym elementem pracy twórczej. Ręczne notowanie zdarzeń, sytuacji i emocji jakie one wywołują sprawia mi nie tylko przyjemność, ale jest też formą autoterapii, czymś co Susan Sontag nazwała „małym samobójstwem” w odniesieniu do czytania książek, w które się zanurza i ucieka od świata. W trzech pudełkach, które tu prezentuję leży fragment mojego życia, kilka lat intensywnego rysowania. Starannie wybrałam i „ocenzurowałam” swoje prace, pokazuje jedynie ułamek całości.
Zapraszam Cię do otworzenia każdego pudełka. Miłego oglądania!

Mateusz Szabłowski, “Symbiotyczny Miraż Gatunków”, olej na płótnie, 2022
Malując ten obraz, myślałem o tym, że ludzie przekładają swój sposób myślenia, który jest wytworem kultury, na zwierzęta, rośliny, naturę. Natura rządzi się swoimi prawami, które są niezależne od kulturowych schematów, sztucznego podziału na to, co uznajemy za naturalne i to, co jest odstępstwem od normy. Na obrazie można zobaczyć postać ludzką wraz ze zwierzętami: bawołem amerykańskim, łabędziem i pingwinem, które łączą się ze sobą, hybrydyzują – granica między tym, co jest ludzkie i co nie jest się zaciera. To, co łączy te figury zwierząt to fakt, że są przykładami z bardzo długiej listy gatunków, które wykazują zachowania homoseksualne. Fakt, że w kulturze Zachodu takie zachowania zostały uznane za odstępstwo od normy, często spotykały się z różnymi negatywnymi reakcjami, napiętnowaniem z uwagi na swój “nienaturalny” charakter. Jeśli przełożyć ten sposób myślenia na świat zwierząt, okaże się przedstawiciele kilkuset gatunków wykazują zachowania “nienaturalne” – ale czy to co występuje w naturze można nazwać nienaturalnym? Poprzez zespolenie człowieka i zwierzęcia na obrazie chciałem chodźby symbolicznie zerwać z dualizmem tego, co ludzkie i dominujące i tego, co należy do świata natury i musi ulec temu dyktatowi. Postać ludzka na obrazie zdaje się obejmować, chronić, ale nie można powiedzieć, że posiada jakąś wyższą rolę – jest na równi “zaplątana” w ten symbiotyczny mariaż gatunków.

Maria Tołwińska, “Mroczny kosiarz”, kredki, pastele, ołówek, 2022
Praca przedstawia moją interpretacje postaci pojawiającej się w popkulturze – Mrocznego Kosiarza. Jest on antropomorficzną personifikacją śmierci. Pojawia się przed śmiercią i zabiera duszę w zaświaty.

Piotr Trusik, “Portret efemeryczny”
U
kończył z wyróżnieniem wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem i projektowaniem. Jest miedzy innymi 5-krotnym stypendystą MKiDN, 3-krotnym stypendystą Rektora Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie.  Jego prace były wystawiane między innymi w Paryskim Luwrze, Tokio, Nowym Jorku, Sand Diego, Birmingham etc. Sztuka to jego pasja, która skłania do pogłębiania wyrazu, trwania w niej i ciągłego tworzenia.

Weronika Węgrzyn, “Granica”, technika mieszana, 2022
W pracy „Granica” sięgam po wspomnienia swojej autostopowej podróży zapisanej w formie szkiców, notatek i fotografii. Wielkoformatową kompozycję otaczają wyrywkowe fragmenty z moich pamiętników. Wyjęte na zewnątrz notesu oraz przeskalowane nabierają głosu, a ich uzewnętrznienie stanowi ważny moment w moim rozwoju duchowo-artystycznym.

Karolina Wyka, “Toxic”, rysunek kredkami na papierze/ druk riso, 2022
Toxic to seria ilustracji, w której opowiadam historię rozprzestrzeniającej się czarnej pleśni w akademiku z dziurawym dachem, w którym mieszkałam. Rozrastający się grzyb i bierność administracji sprawiły, że zaczęłam się przyzwyczajać do otaczających mnie obrazów, które tworzyła pleśń, i doszukiwać się w nich różnych skojarzeń. Zawsze chciałam zobaczyć w nich coś bardzo miłego, jak Britney Spears, dlatego sięgając do jej teledysków stworzyłam grzybowe remiksy.